🔸 گاهی که از مرگ رنگ
به آوار آفتاب رسیدی
در زندگی خوابهات
در شرق اندوهات
مسافر کدام حجم سبز شدی؟
صدای پای آب
نثار شبهای خاموش مادرت.
ما؛
در شرق اندوه ماندیم !
شما؛
زمزمهای شده بودی؛ ما هیچ، ما نگاه
+ نوشته شده در جمعه هجدهم مهر ۱۳۹۹ساعت 21:42 توسط محمود ساطع
|