بوم و بر

دوباره می‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش

  ستون به سقف تو می‌زنم اگرچه با استخوان خویش...

سیمین بهبهانی پسین این روز دیگر نیست اما به تعبیر شاملوی بزرگ

که در غیاب م. امید می‌گفت

«من مرگ شاعر را باور ندارم...» ماناتر در اندیشه‌ی ایران و ایرانی 

می‌ماند، از سوگش تا شعرهایش راهی نیست.

به پاس آزادگی‌اش،

آن‌که در اندیشه‌ی آیادی و آزادی  سرزمین بود.